Anılarla Beyrut…

Anılarla Beyrut1966 baharında biri Beyrut’tan biri Halep’ten iki turizmci bir tavsiye üzerine eşime iş teklifiyle gelmişlerdi. İskenderun’un sosyal hayatı o zamanlar çok hareketli ve renkli idi. İş, Cilvegözü-Akyaka gümrük kapıları arasında Ermeni vatandaşların taşınması işi idi. O yıl demir perde açılmıştı. Bizimle tanışmaya gelenler de bu işi yapmak, organize etmek için ortak arıyorlardı. Ermeni toplumunun, Rusya ile Suriye ve Lübnan arasında gidiş gelişleri sağlanacak, 15 günde bir Cilvegözü hududundan alınıp Akyaka gümrük kapısına teslim edileceklerdi. Eşim çoğu zaman benim fikrimi sormazdı ama nasılsa o gün sormuştu işte. Babam, çocukluk ve gençlik yıllarını İskenderun’da beraber geçirdiğinden olsa gerek, Ermenilerin ticari hayatlarını sağlam bulurdu, o yüzden ben de eşime, “Tereddütsüz kabul et!” dedim. Anlaştık. O yıl Dönmez garajını açmıştık. Esas ortağımız aslı Diyarbakırlı olan Baron Sarkis idi. Tanıdığım ilk Ermeniydi. Türkçe bilmezdi. Türkçe yerine Kürtçe konuşurdu. Eşim İngilizce bilirdi. O yüzden yaptığı işte sıkıntı çekmedi. Çok para kazanamadık belki ama, dostlarımızla beraber çok güzel günler geçirdik. Birbirimize sıkça gidip gelirdik…

Yazı ve fotoğrafların devamı derginizde

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Boşluğu Rakamla Doldurunuz *

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>